ਭਾਈ ਜਗਤਾਰ ਸਿੰਘ ਜੱਗੀ ਜੌਹਲ

ਸ਼ਹੀਦ ਬੀਬੀ ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਜੀ (ਸ਼ਹੀਦੀ 21ਜਨਵਰੀ 1992) ਸ਼ਹੀਦ ਭਾਈ ਹਰਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਗੋਲਡੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭੈਣ ਜੀ

ਐ ਮੇਰੀ ਕੌਮ ਦੇ ਬੇ ਗੈਰਤ ਅਖੌਤੀ ਪੰਥ ਦਰਦੀਓ ਕੁਝ ਤਾਂ ਕੌਮ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ , ਮੇਰੇ ਵੀਰੋ ਜਾਗੋ ਓਠੋ ਫੜ ਲਵੋ ਸ਼ਮਸ਼ੀਰਾਂ,

ਬੇ ਪੱਤ ਹੋਈਆਂ ਭੈਣਾ ਦੀਆਂ ਚੀਖਾਂ ਪਈਆਂ ਹਨ ਵੰਗਾਰਦਿਆਂ,

ਤੁਸੀਂ ਰੁੜ ਚਲੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ, ਮੁਕ ਚਲੇ ਹੋ ਆਪੋ ਵਿਚ,

ਮੁੜ ਆਵੋ ਘਰੀ ਪਰਤ ਆਵੋ, ਬਾਬਾ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਦੀ ਵੰਗਾਰ ਸੁਨੋ

ਬੀਬੀ ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਭਾਈ ਹਰਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਉਰਫ ''ਗੋਲਡੀ'' ਉਰਫ ''ਪੰਮਾ'' ਦੀ ਭੈਣ ਸਨ | ਬੀਬੀ ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਜੀ ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਅਨ੍ਹਾ ਤਸੱਦਦ ਅਤਿਆਚਾਰ, ਅਤੇ ਬਲਾਤਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਦ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿਤਾ ਜੋ ਓਸ ਵੇਲੇ 20 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਸੀ ਸ਼ਹੀਦੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੀਬੀ ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਜੀ ਨੇ ਮਾਨਵ ਅਧਿਕਾਰ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਪ ਬੀਤੀ ਜੋ ਦਸੀ ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਸਾਂਝੀ ਕਰ ਰਿਹੇ ਹਾਂ |

ਜਿਲਾ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਜਸੋਵਾਲ ਦੇ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੋ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਮਿਸਿਸੰਗਾ ਕਨੈਡਾ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ | 24 ਅਕਤੂਬਰ ਓਹਨਾਂ ਆਪਣੀ ਬੇਟੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਰਖਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 12 ਅਕਤੂਬਰ 1991 ਨੂੰ ਓਹ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਆ ਗਏ ਸੀ |

ਬੀਬੀ ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਅਨੁਸਾਰ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਰਦਾਰ ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ,ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਰਪੰਚ ਭਾਗ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਪੰਚਾਇਤ ਦੇ ਹੋਰ ਜਣੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰ੍ਜਿਟ੍ਰੇਸ੍ਹਨ ਵਾਸਤੇ ਰਾਮਪੁਰਾ ਫੁਲ ਦਫਤਰ ਆਏ ਸੀ ਹਾਲੀ ਅਦਾਲਤ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਹੀ ਸੀ ਕੀ ਰਾਮਪੁਰਾ ਫੁਲ ਦੇ ਐਸ ਐਚ ਓ ਨੇ ਸਾਨੂ ਤਿਨਾਂ ਨੂੰ ਚੂਕ ਲਇਆ | ਮੈਨੂ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਐਸ ਐਸ ਪੀ ਕਾਹਲੋਂ ਸਪਾ ਮੋਹਕਮ ਸਿੰਘ , ਡੀ ਐਸ ਪੀ ਔਲਖ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਐਸ ਪੀ ਮੋਜੂਦ ਸਨ ਦੇ ਸਾਮਨੇ ਫੁਲ ਪੁਲਿਸ ਥਾਣੇ ਲੇਆਇਆ ਗਇਆ |

ਐਸ ਐਸ ਪੀ ਨੇ ਫੋਰਨ ਹੀ ਮੈਨੂ ਵੇਖ ਕੇ ਦੋ ਸਿਫਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਨੂ ਨੰਗਾ ਕਰਨ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਦਿਤੇ | ਐਸ ਐਸ ਪੀ ਨੇ ਇਕ ਫੋਟੋ ਹਥ ਫੜੀ ਸੀ ਜੋ ਓਸਦੇ ਬੇਟੇ ਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕੀ ਤੇਰੇ ਭਾਈ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪੁਤਰ ਦੀ ਹਤਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ ਤਾਂ ਹੁਣ ਓਹ ਰੂਪੋਸ਼ ਹੋਇਆ ਫਿਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਲੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਗਾਲਾਂ ਕ੍ਡਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਤੀਆਂ ਇਕ ਚਮੜੇ ਦੀ ਬੇਲਟ ਨਾਲ ਮਾਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਤਾ |

ਏਸ ਕਰੂਰ ਕੁਟਾਪੇ ਤੋਂ ਬਾਦ ਸਾਡੀ ਆਖਾਂ ਤੇ ਪਟੀ ਬਣ ਦਿਤੀਆਂ ਮੇਰੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਦੋ ਅੰਗੂਠੀਆਂ, ਕੰਨ ਦੇ ਛਲੇ, ਇਕ ਚੇਨ, ਓਸ ਨੇ ਉਤਾਰ ਲੈ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਤੋਂ 500 ਡਾਲਰ, ਅਤੇ ਅੰਗੂਠੀ, ਬ੍ਰੇਸਲੇਟ, ਖੋਹ ਲਇਆ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ 2500 ਵੀ ਲੁਟ ਲਾਏ |ਫੇਰ ਸਾਨੂੰ ਇਕ ਵੈਂਨ ਚ ਪਾ ਕੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਜੋ ਹਾਲੀ ਨਾਵਾ ਹੀ ਬਣਾਈਆ ਸੀ ਲੈ ਗਏ ਅਤੇ ਓਸਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿਤੀ ਵਾਪਸ ਥਾਣੇ ਲੈ ਆਏ | ਐਸ ਐਸ ਪੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਕੀ ਮੇਰੀ ਛੋਟੀ ਭੇਣ ਅਤੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਥਾਣੇ ਲੈ ਆਉਣ ਵਾਪਸ ਪੁਲਿਸ ਥਾਣੇ ਲਿਆ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਲਕ ਆਪ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿਤਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦੁਰਾ ਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਬਾਹਰ ਹੀ ਰਖਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਬਲਾਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ |

ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਸਾਨੂ ਤਿਨਾ ਨੂੰ ਸਰਦੂਲ ਗੜ ਲੈ ਗਏ 27 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਸਤੇ ਲਿਆਏ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਹਡ ਬੀਤੀ ਦਸੀ ਕਿਵੇ ਬਲਾਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦੀ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਾ ਛਡੀ ਓਸ ਹਿੰਦੋਸ੍ਤਾਨ ਦੇ ਕੁਤਿਆਂ ਨੇ |

ਸਾਨੂ ਰਾਮਪੁਰਾ ਪੁਲਿਸ ਥਾਣੇ ਅਤੇ ਬਠਿੰਡਾ ਦੇ ਸੀ ਆਈ ਏ ਦੇ ਹੇਡ ਕਵਾਟਰ ਹੀ ਰਖਿਆ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਗੈਰ ਹਾਜਰੀ ਚ ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੀ ਤੋੜ ਫੋੜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਚੁਕ ਲਿਆ ਪਿੰਡ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਨੀ ਟੂਕਣ ਦਿੱਤਾ ਗਇਆ | ਮੈਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ 12 ਦਿਨ ਸਰਦੂਲ ਗੜ ਪੁਲਿਸ ਥਾਣੇ ਰਖਿਆ ਗਇਆ ਪਰ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ 29 ਅਕਤੂਬਰ ਪੁਲਿਸ ਰਾਮਪੁਰ ਫੁਲ ਥਾਣੇ ਲੈ ਗਈ ਸੀ ਓਥੇ ਐਸ ਐਸ ਪੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕੀ ਸ਼ਾਦੀ ਨੂ ਭੁਲ ਜਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਛਡਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਤੇ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ 30 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਰਿਹਾਈ ਦੇ ਆਰਡਰ ਦੇ ਦਿਤੇ |

ਓਧਰ ਜਦ ਪਿੰਡ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸਰਦੂਲ ਗੜ ਹੋਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਿਆ ਤਾਂ ਓਹ ਸਾਡੇ ਛਡਾਣ ਵਸਤੇ ਆਏ ਪਰ ਸਾਨੂ ਬੋਹਾ ਪੁਲਿਸ ਥਾਣੇ ਛੁਪਾ ਦਿਤਾ ਗਇਆ ਜਿਥੇ ਸਾਨੂ ਨਾਹਉਣ ਧੋਣ ਵਾਸਤੇ ਪਾਣੀ ਤਕ ਨਾ ਦਿਤਾ ਗਇਆ |ਅਠ ਦਿਨਾ ਬਾਦ ਸਾਨੂੰ ਬੋਹਾ ਥਾਣੇ ਤੋਂ ਬਠਿੰਡਾ ਸੀ ਆਈ ਏ ਹੇਡ ਕਵਾਟਰ ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਤਿਨ ਹਫਤੇ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿਚ ਰਖਿਆ ਗਇਆ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸੀ ਆਈ ਏ ਬਠਿੰਡਾ ਹੀ ਰਖਿਆ ਗਇਆ ਸੀ |

30 ਨੰਵਬਰ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤ ਵਿਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਇਆ ਅਤੇ ਫੇਰ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ | ਅਸੀਂ ਹਿਰਾਸਤ ਚ ਸੀ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦੋਸਤ ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਕੁਝ ਉਪਰਾਲਿਆ ਸਦਕਾ ਕੇ ਪੀ ਐਸ ਗਿਲ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ ਪਰ ਓਹ ਕੁਝ ਸੁਣਨ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਨਹੀ ਸੀ ਇਲ੍ਜ਼ਾਮ ਸੀ ਕੀ ਅਤਵਾਦੀਆਂ ਨੇ 6 ਵਿਪਾਰੀਆਂ ਦਾ ਅਪਹਰਣ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਹਰਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗੋਲਡੀ ਤੇ ਸ਼ਕ ਹੈ | ਓਸ ਵੇਲੇ 10 +1 ਦੀ ਪੜਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਪੁਲਿਸ ਅਤਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਤੰਗ ਹੋ ਚੁਕੇ ਮੇਰਾ ਭਾਈ ਪੰਮਾ ਰੂਪੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਸਨ |

ਓਸੇ ਦੇ ਤਹਿਤ ਪੁਲਿਸ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਏਹਿ ਵਰਤਾਰਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ , ਐਸ ਐਸ ਪੀ ਕਾਹਲੋਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬਦਲਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅਨਾਹ ਤਸੱਦਦ, ਬਲਾਤਕਾਰ ਏਹਿ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾ ਤਕ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ | ਮੈਨੂ ਕਿਹਾ ਗਇਆ ਕੀ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਤੇਨੁ ਹੁਣ ਰਖਣਾ ਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਓਸਨੇ ਤੇਨੁ ਛਡ ਦਿਤਾ ਹੈ ਓਹ ਰਖਣੇ ਦਾ ਇੱਚੁਕ ਨਹੀ ਹੈ |

21 ਦਿਨ ਦੀ ਗੈਰਕਾਨੂੰਨੀ ਹਿਰਾਸਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਰਿਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਿਤਾ ਉਪਰ 30 ਨਵੰਬਰ 1991 ਨੂੰ ਝੂਠਾ ਕੇਸ ਦਰਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 21 ਜਨਵਰੀ 1992 ਤੱਕ ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਨੇ ਲੁੱਕ ਛਿਪ ਕੇ ਗੁਜਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਪੁਲਿਸ ਵੱਲੋਂ ਉਸਨੂੰ ਘਰ ਆ ਕੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਤੇ ਲੁਟੀ ਪੁਟੀ ਜਾਇਦਾਦ ਵਾਪਿਸ ਕਰਨ ਦਾ ਯਕੀਨ ਦਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। ਉਸੇ ਸ਼ਾਮ 7:30 ਵਜ਼ੇ ਜਦੋਂ ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਬਾਹਰ ਗਈ ਸੀ ਤਾਂ ਐਸ.ਐਸ.ਪੀ. ਦੇ ਦੋ ਗੰਨਮੈਨਾਂ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਮੂੰਹ ਢੱਕੇ ਸਨ ਉਸ ਨੂੰ 21 ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 25 ਜੂਨ 1992 ਨੂੰ ਹਰਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗੋਲਡੀ ਵੀ ਝੂਠੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।