ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦੇ ਅਣਗੋਲੇ ਸੂਰਮੇ

ਜੈਪੁਰ ਜੇਲ੍ਹ ਤੋਂ ਪੈਰੋਲ ਤੇ ਘਰ ਅਇਆ ਉਮਰਕੈਦੀ ਸਿੱਖ ਜੁਝਾਰੂ-ਭਾਈ ਹਰਨੇਕ ਸਿੰਘ ਭੱਪ ਸਰਬਜੀਤ ਸਿੰਘ ਘੁਮਾਣ((97819-91622)) ............................... (ਵਿਸੇਸ਼ ਬੇਨਤੀ-ਇਹ ਲਿਖਤ ਵੀਰ ਭੱਪ ਦੇ ਪਹਿਲੀ ਵੇਰ ਪੈਰੋਲ ਆਉਣ ਮੌਕੇ ਲਿਖੀ ਸੀ-ਕਈ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਜਿੰਨਾਂ ਨੇ ਉਦੋਂ ਨਹੀ ਸੀ ਪੜ੍ਹੀ ਤੇ ਵੀਰ ਬਾਰੇ ਜਾਨਣ ਦੇ ਇਛੁਕ ਹਨ,ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪੋਸਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੀ!ਧੰਨਵਾਦ_........ 9915513506 ਭਾਈ ਹਰਨੇਕ ਸਿੰਘ ਭੱਪ ਨਾਲ ਇਸ ਨੰਬਰ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ) ................................... ਸਿਖ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿਚ ਭਾਈ ਹਰਨੇਕ ਸਿੰਘ ਭੱਪ ਦੇ ਪੈਰੋਲ ਉਤੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਲੱਗਭੱਗ ਤਿੰਨ ਦਹਾਕਿਆਂ ਮਗਰੋਂ ਆਪਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਬੇਅਥਾਹ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ।ਸਾਰੇ ਸਿਖ ਜਗਤ ਵਿਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲ਼ੀ ਲਹਿਰ ਹੈ। ਜੂਨ ਅਤੇ ਨਵੰਬਰ ੧੯੮੪ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਹਕੂਮਤ ਨੇ ਸਿਖ ਕੌਮ ਉਪਰ ਐਹੋ ਜਿਹਾ ਕਹਿਰ ਢਾਹਿਆ ਕਿ ਸਿਖ ਨੌਜਵਾਨੀ ਕੌਮ ਦੀ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ ਪੱਗ ਚੱਕਕੇ ਕੌਮ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਸਜਾਉਣ ਲਈ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆਉਣਾ ਪਿਆ।ਸਿਖੀ ਅਤੇ ਸਿਖਾਂ ਉਪਰ ਹੋ ਰਹੇ ਜੁਲਮਾਂ ਖਿਲਾਫ ਨਿਤਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਸਿਖ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ ਸ.ਹਰਨੇਕ ਸਿੰਘ ਉਰਫ ਭੱਪ ਪੁੱਤਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਪਿੰਡ ਬੁਟਾਹਰੀ, ਥਾਣਾ ਡੇਹਲੋਂ, ਜਿਲ੍ਹਾ ਲੁਧਿਆਣਾ ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਕੇਂਦਰੀ ਜੇਲ੍ਹ ਜੈਪੁਰ ਵਿਚ ਨਜ਼ਰਬੰਦ ਹੈ।ਭਾਈ ਭੱਪ ਦੀ ਕੁੱਲ ਕੈਦ ੧੫ ਸਾਲ ਬਣਦੀ ਹੈ।ਇਸਦਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ੧੭ ਕੁ ਸਾਲ ਕੌਮ ਦੀ ...

ਰਾਇ ਬੁਲਾਰ ਖ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਕਬਰ-ਹਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਪੰਨੂ ਰਾਏ ਬੁਲਾਰ ਦੇ ਵਾਰਿਸਾਂ ਨੇ ਜਮੀਨ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਅਦਾਲਤ ਵਿਚ ਮੁਕੱਦਮਾ ਕਰ ਦਿਤਾ ਕਿ ਸਾਡੇ ਬਜੁਰਗ ਰਾਏ ਬੁਲਾਰ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਉਦੋਂ ਸਹੀ ਨਹੀ ਸੀ ਜਦ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਅੱਧੀ ਜਮੀਨ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਨਾਂ ਲਵਾਈ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਪੈਲੀ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ-ਇਸ ਮਗਰੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ,ਉਹ ਜਾਨਣ ਲਈ ਇਹ ਲੇਖ ਪੜੋ-ਕਮਾਲ -ਕਮਾਲ-ਵਿਸਮਾਦ-................................................. ਰਾਇ ਬੁਲਾਰ ਖ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸਾਂਝ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਵੱਡੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ ਪਰ ਸਾਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਸਾਖੀ ਮੈਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਗੌਰਮਿੰਟ ਡਿਗਰੀ ਕਾਲਜ ਨਨਕਾਣਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਠੇਕੇਦਾਰ ਨੇ ਸੁਣਾਈ। ਹੋਇਆ ਇੰਜ ਕਿ 10 ਅਪਰੈਲ 1993 ਨੂੰ ਨਨਕਾਣਾ ਸਾਹਿਬ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ, ਕੀਰਤਨ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਲੰਗਰ ਛਕਿਆ। ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੁਸਲਮਾਨ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਂ, ਗੱਲਾਂ ਕਰਾਂ। ਕਾਲਜ ਤਾਂ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਇੱਥੇ, ਸਕੂਲ ਹੋਏਗਾ। ਕਿਸੇ ਮਾਸਟਰ ਨੂੰ ਮਿਲੀਏ। ਪੁਲੀਸ ਅਫ਼ਸਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹਾਂ। ਕਿਸੇ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਜਾਂ ਮਾਸਟਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਡੀ.ਐੱਸ.ਪੀ. ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ‘‘ਅਹਿ ਇਧਰ ਦੋ ਕੁ ਫਰਲਾਂਗ ’ਤੇ ਕਾਲਜ ਹੈ, ਚਲੇ ਜਾਓ।’’ ਤੁਰਦਾ ਗਿਆ। ਅੱਗੇ ਗੇਟ ਆ ਗਿਆ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ...

"ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮਾਰਿਓ  ਤਾਂ ਕਿ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਭਦੀ ਨਾ ਫਿਰੇ…। " "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ, ਪਰ ਏਨਾ ਕੁ ਕਰਿਓ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲਿਜਾ ਕੇ ਮਾਰਿਓ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਲਾਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਲੱਭਦੀ ਫਿਰੂਗੀ…।" ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸਨ, ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਬਟਾਲਾ ਤਹਿਸੀਲ ਅਧੀਨ ਪੈਂਦੇ ਪਿੰਡ ਕਿਲ੍ਹਾ ਲਾਲ਼ ਸਿੰਘ ਦੇ ਗੱਭਰੂ ਹੀਰਾ ਸਿੰਘ ਦੇ, ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਫੱਟਾਂ ਨਾਲ਼ ਭੰਨੇ ਹੋਏ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ, ਪੁਲਿਸ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਨੂੰ ਕਹੇ ਸਨ। ਹੀਰਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਇਸ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲ਼ੇ, ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲ਼ੇ ਸਿੱਖ ਗੱਭਰੂਆਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਤਾਂ ਕੀ, ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਤਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਪੁਲਿਸ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਤਸ਼ੱਦਦ ਝੱਲ ਰਿਹਾ ਗੱਭਰੂ ਹੀਰਾ ਸਿੰਘ ਇਸ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਇਸੇ ਲਈ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਜੇ ਮਾਰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲਿਜਾ ਕੇ ਮਾਰਿਓ।  ਪਰ ਅਫ਼ਸੋਸ, ਬੁੱਚੜ ਪੁਲਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਆਖ਼ਰੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਵੀ ਪੂਰੀ ਨਾ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਇੱਕ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਚੀਰ ਗਏ ਸਨ ਇਹ ਬੋਲ, ਉਹ ਇੱਕ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤਕ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਭਾਈ ਹੀਰਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪੁਲਿਸ ਹ...